Gözyaşının Rengi Yoktur

Gözyaşının rengi yoktur;

Nerede akarsa aksın,

İster Filistin'de,ister Çeçenistan'da,ister Irak'ta,

İsterse arkandan yüzbinler baksın.

Acının miladı Habil'le başlar,

Artık yerine otursun taşlar,

İnsanların yürekleride,ülkeleri kadar büyük...

Gözyaşının rengi yoktur;

O nu akıtan mazlumlar olsa da,

Islattığı yerlere acılar dolsada,

Bazen ellerinle,bazen mendille silersin;

Bazen de yüreğinle...

Gözyaşının rengi yoktur;

Sildiğin zaman mendille onu,

Her gecenin sabahı da olduğunu,

Anlarsın kimse anlatmadan,

Bilirsin ki;

Cehennem de ateşler sönüyordur o anda...

Gözyaşının rengi yoktur;

Yüreğini titretenler akıtmıştır,

Gözlerinden damlaları...

Kemikleri kırılan bir çocuk,

Alçaltılmaya çalışılan bir kadın,

Hainlerden kaçmaya çalışan bir masum;koşar adım...

Gözyaşının rengi yoktur;

Bir Türk'te de aynıdır,bir Japon'da da,

Bir Filistinli'de de,bir Iraklı'da da...

Sevinçten ağlayanları bir kenara bırak,

Acıdan ağlayanların ki,

Yoksulluktan,zulümden ağlayanların ki,

İnsanın bağrını delen bir oktur...