Gözyaşlarımın Yağmurunda Mutluyum

Eski bir yaramın izine dokundum

Çocukluğumun ara sokaklarına gömdüğüm

Hıçkırıklarımı bastırırken

İçimde güvercin ağıdı

Bir mavzer ağzını öpmek ister gibi açıp kollarımı

Düşüyorum gökyüzümden.

Acısını onaramadığım sevda yıkıntılarından geçerken

Bir avucuma susamlı akide şekeri doldurmuştum

Gülücükler borçlu kaldığım

Kalplerle karşılaşmadım

Kuzeye açık pencereme konan

Uğurböceğinin

Yüzünden kanatlandım.

Yüzüne güneş vuran bir papatya

Gözümü oyacak bir çocuk kadar hınzır rüzgarda

Sürüklendiğim bütün çayırlarda bahar aynıydı

Kaç aşktan örülür mutluluk tacı bilmiyorum

Güldürmesin beni kimse

Gözyaşlarımın yağmurunda mutluyum.