Gözyaşlarımla Suluyorum Toprağını Annecim

Gözyaşlarımla suluyorum mezarını annecim

Pişmanlığım ve günahlarım var affettiremeyeceğim

Attığım çiçekler daha düşerken soluyor

Diktiğim menekşeler filizlenirken

Ümitlerim hayalinle tutuşuyor, kül oluyor

Bak yalnız geliyorum artık annecim

Boynum bükük huzur ararım yanında bir damla

Damadın değil oğlun olarak geliyorum

Kalabalık dünya hayatından bir ben kaldım

Kızın kurumadan toprağın düğünde

Eşin benle dalga geçip laf lakırtısın da

Daha acım kurumadan laf salatasındalar

Bak ben yanında çürüyorum annecim

Alev alev, cehennem yüreğimde yanıyor

Ateşim sadece beni kavurup

Başkalarının yüzüne neşe katıyor

Bak ben yanında ölüyorum annecim

Canların kendi kanın çifte telli oynarken

Ben sürekli kan ağlıyorum annecim

Senin toprağına tav

Senin dünyana bir sevap

Senin ruhuna bir tutam huzur için

Gözyaşlarımla suluyorum mezarını annecim

Ellerim arşa yükselir dudağımda dualarım

Allahıma bin şükür

Seni kimse benden alamıyor artık annecim

Seni istesede artık kimse alamaz annecim