Griye Çalsa da Maviydi Düşlerim
Hüzün kokan bir sessizlikti yokluğun
Sokakların tenha köşelerinde seni dileniyordu yüreğim
Odamın penceresi bile isyan ediyordu sensizliğime
Her gece o pencerede sahneleniyordu
Griye çalan mavi düşlerim
Aslında sen değildin beklediğim
Yokluğunda gelip geçen günlerin sonunu bekliyordum
Takvimlerden her gün bir yaprak daha eksiliyordu
Bugün hangi gün
Yarın ayın kaçı
Saat kaç gibi gündelik olağan şeylerin bir önemi yoktu artık
Sensizdim işte fark eder miydi
Zamanın neresinde olduğum
Ve yine sensizdim
Kalbimde koca bir boşluktu senden geriye kalan
Bal rengi gözlerin yoktu,
Ilık yaz yağmuru dudakların yoktu,
Yoktun işte yokluktu, mahrum kalmaktı sensizlik
Gözlerinden, gülüşünden, yüreğinden
Varlığın değil miydi yüreğime sardığım
Adına aşk dediğim, umut dediğim
Su gibi vazgeçilmez bildiğim
Bir lokma ekmek gibi sevdiğim
Neyin cezasıdır sensizliğim yar
Gözlerimi açmaya korkardım
Uyanırsam gidecektin
Rüyalarımda kal diye,
Gitme diyeydi uykularım yar
Hadi çek tetiğini aşkın
Saçılsın her yana sensizliğim.