Gül

Gülün yaraları kanıyor, erişmez mi bahara.

Ne gezer, haykırmışım sanki tozlu duvara.

Haykırsaydım kâfire, şimdiye dek gelirdi imana.

Gül, gülüşünü gördükçe, açılır gönlüm.

Bülbül ödüşünü duydukça, saçılır derdim.

Gönlüm yarasına, sen bir merhemdin.

Aşkın ateşiyle tutuşmuş, yanıyor kalbim.

Bir hazan mevsimidir, sararmış benzim.

Gül, gülüşünü gördükçe, açılır gönlüm.

Bülbül ötüşünü duydukça, saçılır derdim.

Çetrefil. 10 Haziran 981