Gül Dostum

Gül dostum

İçinde kardelenler başkaldırsın

Her mevsim sen varsın diye uğrasın

Şehrin buz gibi beton yığınlarına

Kaldırımlara adımızı yazalım

Serserilik desin

İnce bıyıklı üstadlar.

Kalem alırken elimize

Gül dostum şiire

Sarkıt gözlerini yüreğinin penceresinden

Avuçlarını aç ateşleri topla

Kalbinden bir kırlangıç uçsun

Konsun ensesine yaşama bilincinin

Ve gül dostum

Aynalar bu sefer bizimdir.

Ne garip yolculuklar incitsin canını

Ne de hasret sarsın içindeki çocuk saflığını

Suya benze, içimdeki acıları alarak

Toprağa benze ellerime dokunarak

Yaprağa sarıl

Sarartmadan sonbaharı bu defa...

Eylül gelince dalgalanalım

Martılara dağıtalım denizin sesini

Koşalım mavinin çıldırtan nefesine

Gül dostum

Bir çocuk gibi yaşayalım

Nasılsa büyüyeceğiz

Birilerinin hediye gözyaşlarında...