Gül-i Diken

"sus deme bana"

/

bir

gülün

ah’ı değeri

rengindeki devrimsellik,

dikenindeki kararlılığın keskinliğidir

sinmedikçe aşk gül bir tene koku bahane...

/

bir

şarkı

başlar

bittiğim yerden

fısıltısında bir şiir başlar

bırakıp gittiğin alfabemden

bu ne gam, bu ne duman, çigan

bütün aşklar gülmediğim telden figan

bir

harf,

bir hece,

bir gece de olsa

uyumaya, uyutmaya

çalışıyorum usanmazlığımı

utanıyorum çokça hali kendimden

şiirlerimin canına sınır koyan perilerimden

demir

aldıkça

gözlerinden

bir değil bin defa

yakasım var gemilerimi

batırasım var seyr-ü seferlerimi

akıntılaştıkça zifirine ayyaş kalemim

mürekkebim bana mayhoş, ben sana sarhoş

/

iblise

uymadan,

ateşe soyunmadan

cehennem olunmuyor asla

uyanmadan gül-i dikeninde aşka

ne sana ne de cennetine doyulmuyor anla...