Gül Kokulu Pencere

Geçtim dün eşiğinden

Gül kokulu pencerende duraksadım hafifden

Zaman akıp gitmiş

Sesin duruyor kapıda

Çalsam kapını seni sorsam

Kimbilir hangi yaşamlar var içerde

Asiyeyle başlıyor hayat

yani benim için....

Ve lakin saatler kaybolmuş boşlukta

Herkes sırasını yaşar

Ve insanoğlu belli ki bir mutasyondan başka bir şey değildir.

Gül kokulu pencere gül kokmuyor artık

Sandıklarda biriktirilmiyor mektuplar

Neyin döngüsüdür bu

Çivisi çıkmış dünyada

Bir yer bulmalıyım acil tarafından

Henüz ayak basılmamış

Henüz hiçbir göz değmemiş

Henüz suyu içilmemiş

Tek kişilik bu sahnede

Oynamalıyım o en bildik oyunu

Zaman yok benim hayatımda

Sen gelince haber ver

Bıktım mermerle konuşmaktan