Gül Mevsimine Saklıydı Düşlerim(Gülnur'a)

g el artık kapalı kapılar ardına saklı mutluluk

ü stüne ölü toprağı serpilmişti biz unuttuk

l âl dudaklı yar gibi huzur kokulu diyar gibi

n edendir bu çelmeler çalımlar ey kaypak sinsi

u zaklaşıp kaçtıkça ben iz sürdün peşimden

r üyalarıma musallat hayellerime düşman sen

k apkara bir elsin uzaklaş çek elini üstümden

a rdına bakmadan git bırakmadan kirini

r ahat kalır belki başım göremezsem seni

a şk yok sözlüğünde kaderin boşa aramışım

t ertemiz düşlerim var hâlâ avuçlarına sakladım

a ğarmadan saçlarım ağaran vakitlerine sabahın

ş afak sökmeden yetiş ey yâr bir daha ağlamasın