Gül Nihal Öldü Diye
cesur bir adım
ne olur hep iyi şeyler söyleyin
gün batımını boğan çocuk değildi
delimsi kırıklarla ağladığında dünyamız
sanki boğulurcasına
siz söylediniz
gel ellerime karış
toprak kıvamında hasret dinerken
harı dudakta kül olsun sevinç
beh ile gülhan şi beste
hu bir rüzgarla namı iltifat
dert harmanda değil mümkün mertebe
bir hülasaya şarkı olsun sevgimiz
şimdi kırık duvarları nehirlerimle aşmak gibi bir duygu sarıyorsa
geri çekilsin bentler alevler velveleler
kalplerin tek sesli büyüsünden
korkmuyor kelimeler
sonra daha uzak koşalım
daha uzak ve dahası olmayan vadiye
vedasını sedasına çarpıp gidelim
gül nihal öldü diye
kabrinde şiir okuyan iffet
ses gelmez mi sanırsınız boşluktan
dönen kuşlar ve ardında idil beyazı
gök yüzünün son eğlencesine girdiler
karanlık bir yolu işittiğimizde
kalbimizden geçenleri bildiler.