Gül Sineler Ezik
Anasının gülüydü, Egenin bir köyünde,
Düşman askeri geldi, bahtını karartmaya.
Nazik'di adı onun, çocuklarla oyunda.
Mazlumu sürdü yola, bir lider aratmaya.
....................Asker alıp giderken, ağlıyordun sen Nazik.!
....................Çaresizlik içinde, yürekte yâre ezik.!
Sakarya kan ağlıyor, çakallar birlik olmuş.
Fidanları kırılmış, nice gülleri solmuş.
Giden geri gelmiyor, yüreklere kan dolmuş.
Gözlere yaş sunup da, yavuklu aratmaya.
....................Yalnız değilsin kurban, berabersin sen Nazik.!
....................Fidanlarım yok oldu, tomurcuklar hep ezik.!
Ermeni baş kaldırır, kadın çocuk demeden.
Acımadan öldürür, gece gündüz demeden.
İçimizdeki rumlar, durun dahi demeden.
Anayı mecbur edip, yokluğu aratmaya.
....................Ağlayıp da yüreğimi, dağlama sen Nazik.!
....................Hicranınla hasretinle, gül sineler ezik.!
Milletiyle beraber, Vatanını korudu.
Bir önder çıkmasaydı, kurtarması zorudu.
Çiçekler boynu bükük, beyaz değil morudu.
Nehiri öksüz koyup, yolları aratmaya.
....................Bir gün olur Vatanına, dönersin sen Nazik.!
....................Ana baba seni bekler, yürekleri ezik.!
Yunan kaçıp giderken, Nazik de esir oldu.
Yıllar geçti aradan, hüzünler kâlbe doldu.
Üç evlât büyütse de, beklenen sırlı yoldu.
Egenin karşısını, her zaman aratmaya.
....................Hasretini bizde çektik, üzülme sen Nazik.!
....................Ekinlerim boynu bükük, başağımız ezik.!
Bir kayıkçı bulup da, halini arz eyledi.
Kaçmaktı hep muradı, açık açık söyledi.
Gün doğmadan yürüyüp, iskelede bekledi.
Yüreğini kuş edip, özgürlük aratmaya.
....................Yıllar yorgunda olsa, geldin ya sen Nazik.!
....................Seni alıp gideni, gören gözlerim ezik.!