Gül Suyu Şifadır
Yarim giyinmiş kişneyen bir hüznü
Tıs tıs gelen bulutların içlerinde
Çakmak taşı
Nefeslerinde çıngılı bir hıçkırık
Ebabil kuşlarının ağzı açılmış zarf
Sulu sepken yağmış ateş
Kor olan seller
Nehir'in ağzından ancak döküldü
Ben denizin kulağına
İçimde yanardağlar kanattım
Vurdum başımı kayalara
Yorgun dalgalarımın alnında kurumaz artık ter
Açığımda dua eder yakamozlar
Elleri havada yorulmaz gibi
Sahilimde demir atmış umutlar
Kökleri yanmaz nilüfer gibi
Üşüsem mi yansam mı
Vurgun yedi niyetim
Ama serbest dalan şiirlerimle
Yularını çıkarır
Arkasından kamçılarım hüzünlerini
Bir aygır gibi
Var git sen uğur böceğim
Nihavent makamıyla Nisana
Sen gül ki
Avuç açsın güzel yüzün
Çisil çisil gül suyu dolsun gamzene
İnşallah şifa olsun cildindeki kansere
Ama yine de
İlaçlarını almayı unutma
Bir martı gagasından içime düşürürse
Müjdeli haberini
O zaman
Söner yanan gönüller
Sevinçten çiçeklenir nilüferler