Gül Yarası

Şöyle elimi bastırıp yüreğimin ortasına

Tuz biber ekercesine açık bir yaraya

Seni sevmiyorum diyebilmek vardı.

Gül bahçesine dalıp

Diken toplamak vardı yaralarıma

Herkes gıpta ile bakarken;

Tüm yalancı çobanları kalbimde toplayıp

Sevmiyorum ulan sevmiyorum işte diyebilmek vardı.

Herkes papatyayla seviyor sevmiyor yaparken

Gülü tomurcuğuna kadar soyup

Sevmiyor, sevmiyor, sevmiyor diyebilmek vardı.

Belki söylenebilirdi,

Belki burada inkar edilebilirdi.

Ama yarın o terazi kurulduğunda

Gül kokmaz mısın çıkınca karşıma;?

Ne söylerim dilim lal iken

Kalbim sen sen diye atarken.

Gözlerinin yeşilini alıp gülün yaprağı yapan,

Gülümseyince yüzünde güller açtıran,

Dikenlerinden arınmış seni Yaradana

Neyin aksini söyleyebilirim;

Çıkmaz mı ortaya tüm yalanlarım

Nasıl olur da seni sevmiyorum diyebilirim.