Gülecek Yüz Bırakmadın

Söndürdün gönlümde yanan âteşi

Savurdun külümü köz bırakmadın

Görmeseydi keşke gözlerim seni

Dilimde aşk dolu söz bırakmadın

Seninle hep mutlu olurum sandım

Kalbinin yoluna ondan uzandım

Bir ömür aşkına aldanıp kandım

Sen beni perişan az bırakmadın

Sana gül attıkça sen hep taş attın

Karanlık geceyi ömrüme çattın

Çaldın bahârımı kışı yaşattın

Açacak bir çiçek yaz bırakmadın

Kalkardım yeniden vurduğun yerden

Yüz defa öldürdün seni severken

Deme sakın şimdi bu veda erken

Sevinçle gülecek yüz bırakmadın