Gülizar

Mevsim sonbahar olunca,

Emirgan'ın bir anlamı kalmaz.

Güller dökülür,

Sevgilim Gülizar gider.

Rüzgar savurur yaprakları.

Bir uğultu kopar, titretir içimi

oracıkta üşürüm.

Gülizar'ın yanakları allaşır.

Emirgan da bir bank,

Kafidir bana bundan sonra.

Gülizar gider,

Oturur izlerim onu.

Gülizar !

Fatih'te bir gramafon çalar,

Musikide makamın mürekkep olur

Can kulağıyla dinlerim seni...