Gülsulu Beyaz

amansız bir zamansızlıktı

seyre daldığımız

kaç göz sırılsıklamdı

duaya açık ellerin yanıbaşında

sonlarken vedayı

bir sürü acıyı döktük

iki kürekle

gülsulu beyaza

gün sesine sağırdı

sabrını arayanın

hüzün ağırdı