Gülün Solduğu Yer

kalbimdeki fazlalıkları sıyırıp atsam

çıkar mı ruhum yüzeye

diner mi içimdeki öfke

o öfke ki

sıkar yumruğunu

büker yüreğimi dirliğimi

yürüsek kime ne yığılsak kime

duyun sesimi

koşun yetişin ebabiller

salın gaganızdaki taşları

salın bir bir üstümüze

bir bir ölmüş insanlık

varın deşin gözleri

varın dağlayın dilleri

görsek kime ne sussak kime

düştüysek bu çilehaneye

yaşamak ki nedensiz

giydik Yusuf'un hırkası niyetine

giydik biçilen kederi üstümüze

üşüsek kime ne isyan etsek kime

gülsek

dirildiysek

çölden kardelen misali

gül de küs şimdi bülbül de

gülsek kime ne ağlasak kime

gülün solduğu yerde

gayrı bitmez karanfil

o karanfil ki

sevdaya gözyaşı niyetine