Gülüşlerim

adını koyamadıgım bir yorgunluk var sol yanımdan bütün bedenime yayılan

bazen aglatan bazen güldüren bazen bana kendımı kaybettiren

aradıgımda bulamadıgım hep buldugumu sandıgım

ama her zaman yanıldıgım.

buna ragmen her zaman gülebildigim..

o gülüş herseyin bir örtüsü gibi

her zaman daha içten olmasını isterken

canımı daha cok acıtan sahte gülüşüm.

kalbimi daha cok yakan bir ateş gibi

bazen çaresiz kalmak gibi

hayatta en çok mutlu olmayı istemek gibi gülüşlerim.