Gülüşlerim Havada Kalır

lütfen ağlat kemanları

üşüyor gece

saklanıyor yine incesinden ağaç kovuklarına

eski bir sevda

üzerine çekmiş ayışığını

sarılıyor

sarsılıyor

kalan ömrümden

hangisini tarayabilirim saçlarına

kaç tuzak

kaç mezar

çekiştirip eteğimi

geçecek damarlarımdan

ve gözlerinden

düşecek tüm saltanatım

yersiz bir suskunluk uğruna

bekle/me şair

gülüşlerim havada kalır

gelemem

içimdeki çocuk bombalanmışken

ve coğrafyana düşen her koku

benliğimizi böylesine azaltmışken

ne korku var şimdi

ne telaş

'mutluluk' harflerin küçük bir oyunuysa

bu şehre düş/eş gelmez

alıştık şiir

lütfen kes biletimizi

bekliyor gece

ben toplarım

dünden bugüne kaç çığlık kalmışsa...

miNe güLtepe