Gülüşün

şimdi çok yağmurludur sensizlik

yaşamak lazım köküne kadar

alışmak adına sevmeye

hertürlü sevmeye seni

sensizken bile sevmeye

sensizliği sevmeye

koklamak lazım birtakım kötülüklerin üstünden

çünkü bilirsin karanlığım biraz

ışığım sönmüş

gülüşün bir lavanta

her gece bu karanlıktan sarkan

bir bakıma umutlara ışık tutan

hangi suyun üstüne işleyeceksek

bir mutluluk yazacaksak

ya da gelceğe bir kaç tane daha portre çıkartacaksak

ay yakın olacaksa sigara dumanlarına

gidişin bir nokta gibi bitirecekse bütün sözcüklerimi

kullanmak lazım gülüşlerini

otobüslere,karavanlar,bütün geleceğe

harf harf yazmak lazım gülüşünü

gülüşündür çünkü bütün kalabalıklar

saçlarından beline kadar olan gülüşün

çocukların ellerinde bir uçurtmaya dönüşecek

sonra bütün bulutları

herkes,hep bir ağızdan bütün bulutları seninle süsleyecekler

parmaklarının dayanılmaz inceliğiyle

zarif adımlarınla ki onlardır beni solgun bırakan bu serapın ortasında

onlardır bütün aldırmazlığım

bakmamalısın artık güneşe

o da sönerse gidişinle

bütün umutlar sönecek

gülüşün olsa bile gündüzlerde

bütün aydınlıklar siyaha boyanacak

kepenkler kapanacak

sinemalar artık siyah perdelerde oynatılacak

topyekün terkedilecek bütün sevinçler

bıraktığın boşlukta düşeceğim

kar örtecek tedirginliğimi

hiçbirşey olmayacak diğer taraftan hiçbirşey

bir yitişim kalacak boşluğunda

bir de bu karanlık