Gülüşün Tutukladım

Gülüşün tutukladım ay karanlık

Sebebi mazereti asi gönlüme yardım yataklık

Her yanım berbat sefil aç bataklık

Bari sen gülen gözlerle bakma öyle gülüm

Sen gül/üşürken şafağın ayazında

Seherde ağıtlar yaktı gül çiğ damlasına

Gizledim kokunu ceketimin astarına

Terime sargı yüreğime can diye gülüm

Sol yanım sorma çoktan yoluna meyildim

Tütünüm tabakanda yarana inceden serildim

Ömrüme çakmaktın alazına boyumca eğildim

İçimde saklı mavi denizimsin gülüm

Bakma elimde sakladığım ç/akıl taşlarına

Eteklerinden tutunup kirpiğin kıyılarına

Damıtırken biriktirdiğim yaşları avuçlarına

Çıplak ayaklarına kum olasım gelir gülüm

Benimsin solan yanınla sevabımsın ebediyen

Bırak sensiz dünlerim yolun şaşırsın geri gelmeyen

Rüzgâra kapılıp savrulsun acılar bize dönemeyen

Sevgi ağacıma asılı dileğimsin gülüm

Ay kirli aklarıyla yürür benden içeri

Dar vakitte gülüşüne kanatırım geceleri

Günahsa seni sevmek yıkamam bu elleri

Kim bilir saklı sancılarımı senden başka gülüm

Duvağın söküğünden gün erken ağardı

Kanatlanıp sevdamızı martılar İstanbul’a dağıldı

Dayanamayıp yedi tepe bizi Çamlıca’da ağırladı

Sen taptığım kadın mutluluğumsun gülüm