Gülüşünü Sevdiğim Adam
nasıl güzel gülerdi
nasıl sesli ve içli
mutluluk olurdu sağım, solum
gülüşünü sevdiğim adam
karlı dağım
babam
yine günlerden sen
eksiğim
yalnızlığım
kimsesizliğim
ne gidecek bir baba ocağım
ne sığınacağım ana kucağım
nede elini öpeceklerim var!
dedim ya kimsesizim!
bir rüya olsa keşke gitmişliğin
bir hikayeden çıkıp gelsen
tutsan çocukluğumun ellerinden
seninle meydanlar tepesine insem
annem arasa köşe bucak
kaybolmuşluğum olsan
bir nefeslik acım dinse
sussa içimin ağrısı
sarılsam
ağlayacak omuzum olsan
ağlasam doya doya
bir yudum mutluluk olsaydın kimsesizine
gülüşünü sevdiğim adam
özlemim babam.
bana dostluğu
sahiplenmeyi
paylaşmayı
çıkarsız sevmeyi öğreten güzel adam.
yine bütün yıldızları sana gönderdim
rahat uyu
yüreğimdesin
kutlu olsun günün yüzümün düşen yanı
hasretim babam!