Gümüş Kutu

yolda karnım acıksa geri dönsem yıllarımdan

cömertce harcadığım dönenceler den çıksam ayrılığım

haykırsam mavi sarı yeşil gökyüzüne kuşak olsam

gökyüzüm tarlada koşan bir çocuğa benzer

ve saf bir mabettir gelincik kokukusu

ellerime yakışır uçurtmalar mavi panayır gölgesinde

her canımı yakana damlalar tuzumu yakar güneşte

ağlarım bildiğim türkünün acı olan heryerinde

ellerime dost gönlüme eşkiya bir şarap bulsam

ağlarım,gömülmüş tenim ıssız bedenimde

aşkım gazap ve hüzün yorucu bir yolculuk

sevdalar konvoyunda telaşlı bakışlar hiç göremdim

senden önce

yolda kumrular yalan söylese göç edene dön dese

caddesiz toz toprak gümüş ana gitme dese

kaçarak bağımsız fikrime zikir ,ellerime kum dökse

olduğun yerde mıh gibi geçen yedi sene

bir çıkıp gelse .. çıkıp gelse.....