Gün Bitmeden

Ağzı kalabalık kaygıların aksi havayı ayaza çaldıran

Savrulmaların gel gitliğinde çatlar dudak

Ses durulur

Rüzgarın adı kalır

Bardaktan boşanırcasına hüzün yağan sokaklar

Islanmasından değil gözün korkusu

Üstüne basıp geçilen yolda biriken su

Sanki dipsiz kuyu

Endişe durulur

Yağmurun adı kalır

Bir gün nasıl geçiyorsa şehrin üstünden

Öyle geçiyorsun aklımdan, fikrimden

Gündüz mü bileyim seni gece mi

Sen söyle bari gün bitmeden