Gün Çekilmeyi Beklerken Sessizce

İşin sırrı ne biliyor musunuz?

Sarılmaya bahane ararken gök kuşağı;

Meğerse içi dışı mağrur

Tek bir renkmiş

Hapsolmuş sessiz duama

Umudu angaryada masumca yazan

Yalan dünyamın maksad-ı mısralar

İmbatını salmışsa kaskatı maviye,

Ezberim gibi bilir hayallerimi

Meyilli sorulara içli mi içli...

Dil diyemez ki lal ettin

O kendi sahnesinde bildiği düşü yaşar

Görmek için yaşamayı diler

Şimdi gökyüzünde yitik günlerim

Kıskandırsalar bari baharı gülümsemeler

Yoksa takvim yapraklarının asıl niyeti

Varlıkla yokluğu...

İçimdeki yalnızlığı

Asil siyahı olduğu

Hüzünlü ve gururlu

Anlaşılması zor olan,

Huzurumu mu yoklamak?

Gören varsa da

Düş ve zaman

Vicdana sır değil midir hep

Sessizliğinin neresinden haykırsam

Ki elimde olmayan!

Acaba yanlış anlar mı bu kör kuyular...

Yinede Sorsam?

?Mecali' kalmadı bu sesin soluğun

Gülücükler kap da gel

Yeni şiirler üret duygularıma

Ahududu tadında düşüncelerime

Telafisi olmayacak yaşanmışlıklarıma

Söylemek isteyip de

Söylenemeyen bütün sözlerime

Anılara taşıma topla da gel!

Gün çekilmeyi beklerken sessizce

Şiir yazdırıyor yinede karanlık

Kâbuslarla süslenmiş uykulara

Buz gibi yürek de çaresizliği yaşatırken

Refakat etsin diye sıfatıma...

-ŞİİRİMİ GÜNÜN İNCİLERİNE LAYIK GÖREN DEĞERLİ SEÇKİ KULUNA SONSUZ TEŞEKKÜRLER-