Gün Gelir Şiiri - Derya Şensoy

Sevginin tadını yüklediğim gözlerinden,

Aşkın büyüsünü heceleyen dillerinden,

Beni böyle seven yüreğinden,

Gün gelir nasıl vazgeçerim ben...

Canıma can katan varlığından,

Sevda yüklü sol yanından,

Aşkı okuduğum bakışlarından,

Gün gelir nasıl çıkarım hayatından...

Sonu olmadığını bilmek dağlıyor yüreğimi,

Çaresizlik bağlıyor ellerimi,

Kavuşmanın imkansızlığı büküyor belimi,

Gün gelir nasıl bırakırım sevgini...

Umutsuzluk,sancısına bürünmüşken sevdamın dört yanını,

Ayrılığın nakaratlarına hazırlarken mısralarını,

Haykırmak isterken aşkımı,dilime vurulan lalı,

Gün gelir nasıl dinlemem bizim şarkımızı...

Sevdanın mutlu tablosunu çizdik hayallerimizde,

İki çocuklu mutlu bir aile olduk bu resmin içinde,

Bir kız,bir erkek çocuk isimleri bile seçtik masumane,

Gün gelir nasıl parçalarız bu düşleri ellerimizle...

İlerliyoruz çıkmaz sokağa doğru ağır adımlarla,

Sonu yangın yeri,korlarda yürüyoruz yana yakıla,

Ayrılığın orada beklediğini göre göre acımasızca,

Nefes almak öyle zor ki,o gelecek günün korkusuyla...