Gün Gün Değil ki

Yar

Gün gün değil ki

Varlığım göbek atsın

Atabilsin

Sensizliğim yokluğunda kıvranır iken,

Kahrın umudu da yok ki

Yok ki zaten

Turnayı gözünden vursun

Vurabilsin,

Ahhh benim ebedi kışım

Kara kışım

Güneşin bedduasına mı uğradın yoksa

Yoksa

Perde çekmiş

Gökyüzünün mavisinin önüne,

Zaman bir ızdırap olmuş

Üç günlük ömürde süründürüyor

Yerlerde

İçteki gurbette,

Gündüzler çekilmez

Geceler bir darphane olmuş

Hüzün ve acılar üretiyor

Tüketirken hayatın son nefeslerini

Can cana mahkum

Yar yardan yoksun,

Ah hayat ah

Ah bir bilsem

Kimde ki kabahat

Şu yalanı başımıza örmüş

Bir nevi kör düğüm

Çözülmesi artık

Bir mucize

Nerdeyse

H/içten

İmkansız...

* Berlin, 24.04.2025 *