Gün Oldu Devran Döndü

Ne zorluklar yaşadık onca çileler çektik

Dik tutuk başımızı zamana umut ektik

Küçüçüktük dünyayı hep masmavi çizerek

Herkesi kardeş gibi sevip sayardık inan

Güneşten şavk alıpta uzakları süzerek

Ruhumuzu renklere zevkle boyardık inan

Ufkun çizgisi dardı aldırmadık velakin

Düşe kalka büyüdük kanadı her yanımız

Zaman koşup giderken bildirmedik velakin

Geçmişin deryasında ne çok yandı canımız

Gün oldu devran döndü yaralı sinemizi

Paslı bir mengenede parçalayınca felek

Kevgire döndürerek yorgun sol yanımızı

Koca ömrün sonunda yedirdi hep düvelek

Dost vurdu sırtımızdan güldürdü ele güne

Düşman daha vefalı görünce gerçekleri

Mahkum eyledik canı sabır ile hep düne

Susarak içimizde dürünce gerçekleri

Kimi gün hüzün yundu kimi gün sade tasa

Yarım kaldı rüyamız vuslata göz yumarken

Bazen acı yalnızlık bazen kederden hisse

Yolun sonu kargaşa umulmazı umarken

Hayat denen kumarda yenildik ya ne yazık

İçerdeki çocuğu hiç etti geçen zaman

Ruhumuz mahşer yeri beden yorgun ve ezik

Zar etti meşk huzuru şer ile biçen zaman

27. ŞUBAT. 2018