Gün Olur

Gün olur

Ellerinde fesleğenler

Kapında sulak saatler

Ve yeşillikler içinde

Bulurum seni

Ya da unuturum bu şiiri

Bir ömrün en mahzun saatlerini

Belki de soluğunda sabahlayan

Sol omzundan uçan

Ansızın bir kelebeği

Anlarsın

Siyah bir geminin

Palamarına takılan

Bu debdebeli martıları

Ya da militan

Göçebe bir kuşu

Seyreder durursun

Bir ömrün

Buğusunda

Sanki bir cenaze merasimi

Gün olur

Geçer tependen bulutlar

Islanırsın

Bir şimşek çakar

Ve anlarsın

Bulutlar niye ağlar

Gün olur

Gökten bir rahmet

Saçlarına dokunur

Sessizce süzülür yanaklarına

Usulca boğar

Gün olur

Burak aniden cezbelenir

Ve şahlanır göğe doğru...