Günah Kim
İblisin avuçlarındasın
Gökyüzünde yedi rengin esiri
Yüreğin deniz süngeri gibi
Ağlıyorsun sıkınca
Memeden yoksun
Piç misali
Evinin sönük ocağında yarım kalmış aş
Yemekler tuzsuz
Şekersiz çay deminde bakıyorsun kupkuru
Zehirleştirdin dilini, yazdan artan çıyan sıcağında
Yalan tükürüyorsun
Biliyorsun
Bebelere anlatıyorsun
- mişli geçmiş zamanın boş hikâyelerini
Gülüyor çocuk kahkahalarından artan hüznün
İnanmıyorsun
Gözden düşen
Bin parçasın oysa
Dikleştirip iskeletini öyle bakıyorsun Tanrı'ya
Öyle seriyorsun
Kara seccadeyi
Kıyamda düşüyor ihanet ayaklarına
Saklıyorsun çıplak parmak aralarına
Dikenleşiyor iğne tadında
Batıyor
Kara mescidin tüm kandilleri üzerine
Gölgeleniyorsun beyaz bir duvarın eşiğine
Araf'tan önce
Bitiyor ibadetin
Aç kirli beyaz duvağını
Toprağa düşmeden kahpe yanığı tenin
Münkir sensin
Nekir'de
Soru sen
Şizofren yanıtlarında yine sen
Şimdi konuş şafaklara kadar
Benden artan yastıklara
Günah kim...
'' bu şehrin lodosları
süpürür seni
saçının telinden
topuğunun nasırına kadar ''