Günaydın Yokluğuna...

günaydın...

hiç bir zaman yanımda olmayan sevgili..

bugün sana yazıyorum yine...

sabahları aynı börekçi deçay içsekte..

aslında ayrı olduğumuzu geç anladım...

geç anlattın...

elini tuttuğumda.... heyecan kalmamıştı sende...

halbu ki ölüyordum ben de..

çok garip bir duygu...

kolumun altında ki sıcacık bedenin birden buz kesmişti...

sıcacık...tertemiz kalbin...

donmuş... adeta paslanmıştı...

kanamaya başlamıştı içim...

kan kaybediyordum...

seni kaybediyordum...

Bizi kaybediyordum...

son hamleni bekliyordum uzun zamandır...

sevmediğini bilsem de ayrılamıyordum...

Sen ayrıl istiyordum..

bunu ben yapamam....

giden sen olmalıydın....

.

.

.

.

.

Gittin....

bir sabah donuk yüzün ve halsiz bedeninden ayrılan ruhun

uzaklaştı burdan....

ölümdü seni benden alan...

gözyaşlarım durmuyor... yumrukluyordum duvarlar...

biri var sanıyordum...

varmış...

azrail....

köşe kapmaca oynarmışsında haberim yokmuş...

yada ebelemeç... ne farkeder...

sonunda O kazanmadı mı?...

cansız bedenin uzanmış... son defa baktım yüzüne...

çıktım evden...

koştum ...

sensizliğe koştum...

sonsuzluğa koştum...

sana koştum....

.

.

yaşanır mı ki böyle...