Gündüzün Diğer Yüzü

Yazdığım her cümlenin ara boşluklarına düştüm

Sesinle çıkar beni

Sesin ki toparlar dağılmış ne varsa

Bir anlamı vurguyla çoğaltır bin anlama

Düştüğüm yerden vuruyorlar

Gülümseyen dudaklarıyla

Başımın üzerinden bakan gözler çoğaldı

Onların gördüğü bir noktadır

Hangi cümlenin sonuna bırakacaklarını bilemedikleri

Onların gördüğü bir gölgedir

Aslını bilemedikleri

Aydınlığınla sar beni

Aydınlığın ki açığa çıkarır

Görülmeyen ne varsa

Aklımı gündüzün diğer yüzüne sürdüğünden beridir

Dünyanın gölgesi sandım

Gözümün önünde koyulaşan hareleri

Ağ oldum

Üzerime düşen ne varsa şu hayatta

Hepsini biriktirdiğim

Çoktular, çokluğu çoğaltılar

Genişleyen boşluğumdan kaçtılar

Ağaç oldum

Yalnızlığımda dal verdiğim

Yaprak yaprak kenetlendiğim

Adımla çağır beni

Çağrın ki kanat olur

Uçamayan ne varsa

Ve şimdi sevinçten bir denizin içine at beni

Hayat dolu bir havuzun içine yahut

Bırak beni bir kez

Mutlulukta boğulayım