Güneşe Saklanıyordu Şehir

Zaman buyurgan

An kötürüm

Çelimsiz parmak kaldıran sözler

Alt yazılar silinmiş iyice

Bilmek yorgunu hallerim,

Sıkı sarılan çile

Şiirler kâğıt mendilli,

Gülsuyu dökmüşüz üzerine

Su sesiyiz sessiz, çatlak vazoda

Çiçeklerimiz soluk defter arasında

Noktalama işaretleriyiz bu hikâyede

Tuval siyah

Fırça darbesidir bu beyaza

Sevdalar cimri,

Dünü ter yaparken avuçlarıma

Güneşe saklanıyordu şehir

Dualar serptik kaldırımlarına

Yarın kısalmış, dün uzun uzadıya

Tükenen zamanda,

Dört dönüyor yine dünya

Sudan ucuz yaşamak

Bulana, durula

Susuyor uzundur zaman

Canıma da susadım bir ara

Çöllerim de kumsuz şimdi

Boşalmış yanıyım kum saatinin

Yaşamak mesafe koyacak aramıza

Yokluğumu bağışlarken kalanıma

Süzdü yeşilimi,

Sarı ve mavi

Can bedende hala

Gök güz

Evvelim ahir

Vaktimi tanrım bilir de

Sanki var gibi biraz daha

Gerçek göçkün,

Kabul gününde yalnızlığın

Bu gayrı resmi bir veda

Suadiyenisanikibinyirmibeş

Demir Mutlugil