Güneşe Sevdalı Gözler...
Güneşe sevdalı gözlerimdi
Ellerimin nasırlı yollarında kanayan
Beynimin zincirli usunda birikendi
Ayak izlerinin tozunda
Üstüme yapışan
Karanlık bir noktaya dönen dünyamdı
Üstün körü sevişmelerin
Koynunda can çekişen
Uzatılmış gergin iplerin
Hayat damarlarından ruhumun
Kanatsız haliydi sökülen
Güneşe sevdalı gözlerimden
Ellerimin nasırlarıydı
Geceye
Taş kesilen
Ve yüzümün maskesinde
At kişnemesiydi
Nal sesleri
Bedenimden
Siluetime doğru akan yaşlardı
Ruhumun derinliklerinde
Tuzlu göletler açan
Kızıl şimşekler çakandı beynime
Yüreğimin bir serçe korkaklığı
Bakışların çaresizliğiydi
Donuk zamanın karanlığında
Suretimi resmeden
Ve dudaklarımdı acının tellerinde
Kan kırmızı yaralar savururken rüzgârın diline
Dört zindanın içinde uzatılmış
Bir bedende ölendi ruhum...
Metruk kentlerdi yüzümün
Unutulmuş dili
Kapı aralığından kan damlatan
Yüreğimdi
Unutulmuş bir imparatorluğun nal seslerinde
Savaş meydanlarında galibiyete susamış dudaklardı bükük
Kırık bir testinin son damlasında
Dökülen benler...