Güneşin Bulunduğu Saatlerde Saklanan Yetime: Vapurlara Martı Atmak Yasak, Dedi

Güneşin Bulunduğu Saatlerde Saklanan Yetime; Vapurlara Martı Atmak Yasak, Dedi Aydede

Hep torunsever ellerineydi erinliğim, hep

kent kent gezintilere çıkılsa da adam sıfatında

alacalığı yüklenip savulmak gereğiydi bu sayrılıklardan:

bir avı boynundan yakalamışçasına sıktıkça dişlerimi

geceler inatlaşandı, çığırtkandı özenle tımarladığım aklımla

ağız dolusu uykulara yastığımda kan.. cinayetler işlerken bedenimde

kızıla duranımdı, yatandı üzümler ve tutanaklarıma şarap döken kolluklar

un serperken unutulmamasını düşendi: midesinin asit salgıladığını sabahlarımın

memleket entarisinin cebinde çok kere

bildik buhranlar ihtilâl devriyesiydi şakaklarımda;

sorgulanmalar başlardı sokak kandillerine, sonra sırnaşmalar:

yol almak nasıl bir direnişti ayaklarıma

neden duvarlara duyuramayandım tufanlarımı

- yanı başında durur da işitemeyendi ferini gözlerimin -

ve koca bir kilit vurandım ağzıma.. ki suskunluktan mıydı kimyası

kifayetsiz hoyratlığı hiç geçmeyen miydi sicil kaydıma.. kalbe delirmişliğimin?

Hep torunsever ellerineydi erinliğim, hep

görebildiğim kadar yaşam, tadabildiğim orantısıyla yakışmayandı bir

oturmayandı üstüme, sıkandı ayaklarımı.. ikide bir de kör olaydım iskeletime:

imlasız konulan noktalardan koyunları dar

aynı dekorda kurulandı dünyalar.. dildinime hükümsüz

sözleri palansız kuşanıp inadına düş, yollarla; dalgınlık, çöl çöl

dumansı çekendi ciğerlerine dumansız beni; hızlı yaşadım diye yazılır

her jurnale iki adımla bir geri kalır: tütün tütün yalan der geçer, gidendim yalan

düş düşünce, çatırtısındaydı kafatasım

- hemhâl olanda döküntü vaktini yakalamak ne güç -

akrep-yelkovan kumpasında işlerse de zaman; nasırlanandı omuzlarım:

aşklara dair eylem yüklü vagonlarla art ardaydı istasyonlar

sorgu odasında kimliklerin ve kördüğümle gelirdi gözleri yalnızlığın

göz bebekleri uzaktı benden; tutulup, görküm olurdu doğumu rüzgarların

ebeleriyle dalında saklıydı ağaçların da, yine tutar terlemeksiz sıvışırdı fanilam

kan kırmızıyı çalardı sararan beyazlayan karanfil.. kitapların, defterlerin arasındandı

çiçek kurusu, biraz kabuklu yenmiş yara; onlarla renklendirilmemenin üstü kalandı bana.

Nefes darlığında konan boğmaca nefretim

yanağımda hüznüm, koynumda saklım ve tüm hizalar

dağınık ücralarındandı aklımın.. bakılsa göğe çakılandı gözler:

oysa buseler gönderendi uzak gök

uykuları koğuşturan işgüzarlığınaydı toprağın

günlerin hışırtısına bölünmüş uyanmanın çilingirleri

nasıl da heveslenirdi uçmaklara: ne saydam ne çizgiliydi tenlerde

bense, yetimsem; ensemden yukarımdı.. kapatırdı gömleğimin yakası

uçsam da olası gelmeseydi; intiharın kanat sesleri de yoksanandı yükseklerde.

Bildimdi; içlerinde dantelli umutlarla ve şaraplarla

- cesaret edişleri dilenci, avuçları yakarı, gökteki ev sahiplerindendi -

insandı ölüm mateminin çığırtmacı.. bilendi onlar, ayak seslerindendi bana vuranı:

fırsatçı düşlerde onlardı kumpanya dolusu sözcükler boca eden

sayfaların küfünden, patentsiz işlenendi pasaklı tenimde kavramları

yolcu kentlerinin metruk aşkları, yokluğun saçını tarayandı aynalarımda

tepecikler diken, iskele kuran, hedeflerine tayinim henüz alkışlanmadan onlardı:

boğazlarda yüzebilecekken bir alay sefasından geçen, gemiler tercih ettirendi benden

dünya yuvarlağında birkaç karelik yaşamları boğarken yaramı.. bir pencere pervazıydı yoranı.

Fasiküllerimde yığın yığındı komedya, buzlar da sıcaklık verirdi; tinimdi üşümekten de yanan

bendim, yetimdim; güneşin bulunduğu saatlerde saklanandım.. vapurlara martı atan

hep torunsever ellerindeydi erinliğim; aydedenin yasaklısından.