Güneşin Kızı

Yorgun gecenin sürgüsünü çekip

Kaçak gülüşlerin üstüne

Kimliksiz bir coğrafyanın

Ezgilerini dillendirip

Umuda şarkılar söylerken

Varoşlarında

Ekmek, aş olmaktı

Memleketin

Olmadı

İllegaldi yaşamak

Şafağın rahmine düşmeden

Ölü doğardı düşlerim

Gecenin efsunlu sessizliğinde

Sesin sesime dokunurken

Mültecin olurdum

Yalnızlığımı öteleyip

Sonra

Bir tutam gülüş de başlar esaret

Yoksulluğun kokusu siner üstüme

Yaftalanmış izler dizilir alnıma

Namlunun uçundayken beden

Ve

Asılırım gecenin karanlığına

Korkmam!

Sabaha güneş doğacak

Bilirim

Ezberini bozup karanlığın

Kucaklayıp umudu

Güneşin kızı olacağım