Güneşinle Gel!

Vermez iken deryalar, suyundan bir tek damla

Senin hakikatini, bengisuyla ben yundum

Aşkından bana düşen boynumdaki idamla

Libaslardan arınıp, tek aşkına soyundum

Ey yâr! Güneşinle gel! Güneşin batmayacak

Kalmazsan hayatımda, kalbim hiç atmayacak

Ölümlü hayatımda, ölmeyecek tek doğru

Gözlerinden ruhuma sızan hakikatindir.

Milyarların içinde kulak verdiğim çağrı

Ummanlara daldıran, senin tarikatindir.

Ey yâr! Güneşinle gel! Güneşin batmayacak

Ömrüm bir başkasını, içine katmayacak

Sen gül bana her daim, gülüşün tan atışı

Güllerin boy attığı, toprağımın bağrısın

Hiçbir şeye benzemez içimi kanatışı

Yokluğunla içimde, dinmeyecek ağrısın

Ey yâr! Güneşinle gel! Güneşin batmayacak

Bedenim senden ayrı, toprağa yatmayacak