Güneşli Günlere

Yıllarca sürdü içimdeki bu hararet

Tufan dinmek bilmedi bir türlü

Zaman geçtikçe acıttı kemanın sesi

Bilmediğim dar sokakların ardında

Yol üstünde yürüyen acılarda

Aşk dediğimiz karanlık şehrin

Kaybolmuş yabancısıydım

Tükendi nice yazlar ve baharlar

Hoyrat sevdaların izinde

Hüzün, seslendi her gece

Şarkılar yalnızlıkla çınladı kulaklarımda

Keder, zinciriyle dolandı boynuma

Aydınlıklar hülyalara dahi küsmüş

Yıldızların sönen parıltılı ışıklarından

Gözlere derin bir ürperti sinmiş

Soğuk titretirken dertten yürekler

Yitmeyen umudun sesiyle

Güneşli günlere...