Güneydir Gözüm...

Gözlerime b/akmadan önce

Suya ıslak olduğunu söyleme

Buharlaşmak için akar yüreğime

/.../

Ehli düşen nice olmuş/tur üzerinden...

Buğdayın alnına değer kanatları

-Kılıç çiziği ölçer gözlerim-

Döndükçe ekinler boyun büker

Savruldukça sırtından çığlık biçer güvercinlerin

Rüzgârı nöbetçi, yıldızı şimal

Uçmak için savaşçının bileğini yoklar

Hangi gövdenin karanlığına sinse -tin

Hangi damı seçse -sin

Ayaz yırtığı tenine vurur

Tuz hakkı arandıkça kan kurur

Ananın oğul öpüşü

Dün olmuştur...

Ah! Can

O ocağı tüttürmek için er bekler canan

Maltızı gün dağlamış harına sığınır gece

Ak bulutlar kurşun olur

Saçları tel tel değer sinesine

Bir ağıtın peşi sıra ağmaz göğe

Duru bakışların ucunda toplanır

-Başlar ateş küle emeklemeye-

Medeniyetlere beşik olup büyütmüş küçükten

Mezopotamya yıkılır dönsen

-Toprak dedin gebe-

Sancısı ezelden gelme

Yüzeye yakın olan dağ doğurur içinde

Uçurum bulamayınca

Dolanıp bakar peşine

Avuçlarında kesif döngü

Bademdir nerden bakarsan bak

Güneyin gözü...

Yolu özlem kesmiş hazan sarar çeliği

Bir tencere aşa olur ece

Girdabında açar yâre

Tutuklu hafızada zevcesi duvak örter

Ezo/dur!

Her gelin ölünce...