Gurbete Gurbet

gök gevşek bulutlarla delik deşik

dargın bakışlı kuşlar kaldı ağaçlarda

deniz sarıdan griye ağlamaklı

uzağa susuyorum

toprağın namusu olurum

ölürsem seni severek

seni kovalarken ölümü bile geçtim

ömrümü göremiyorum

çarptığım soğuk şafakta

başlamayı kaybettim

ötesiz bir kimsesizlikti

senin kendini anlayamayışını

anlamak

yabancı bir şehrin

kömür kokulu akşamında

ılık gözyaşı gibi çağla yaprakları

ayraçları yalnızlığımın

ağlamaya başlamadan

kaldığım yerden devam edeceğim

olmayan boşluğuna

gurbetinde:

kuşlar

dağlar

yollar

trenler

yanındayken:

umutsuzluk...

sabah serabınla başlar

gece rüyanla biter

ayrılık ömürle gelir

ömür ayrılıkla gider...