Güz
Evet son yaprakta düştü içime
Artık soğuğa ve rüzgara karşı tamamen savunmasız bir ağacım
Kırılırım kırılabildiğim kadar
Dört bir tarafa savrulur dallarım
Belki biri gelip buna engel olur diyemem
Herhangi birine ihtiyacım yok ki
O na ihtiyacım var
Ve onun dönüşü için fazla iyisimser bir kelime "belki"
Bazıları gülüşünü anımsayıp boğulur hıçkırıklara
Bazıları sarılmasını,
Bazıları aşkla bakışını
Şimdi ben onu bana karşı daima asık olan yüzüyle arzuluyorum
Ben onun tatlı bir çift sözünden
Gözlerime ihtirasla değmesinden ziyade
Varlığının yanımda var olmasını seviyorum
Onun için bu hislerim
Çok şey ifade etmiyor
Etse,
Şu an bunları yazıyor olmazdım
Etse,
Sargılarımdan taşıyor olmazdım
Velhasıl
Kalbimdeki zerre umut var ya
Olmaz olasıca umut
Hiçbir
Halta
Yaramıyor
Ne yazık ki
Bir şiir daha
Karamsar
Bir şiir daha
Karanlık
Bitiyor...