Güz Gülü Ile Sohbet

Yaprakların bir bir dökülmüş

Soğuk başlamış zamanı şimdi

Bir başına kalmışsın kar altında

Yinede tomur tomur çiçektesin

Yoksa bana bir şeyler mi demektesin

Tadın yok topraktan deremiyorsun

Kış şimdi güzel gülüm kış

Sen hayat fışkırıyorsun kendince

Bütün nebat uykuda şimdi

Sana güz gülü demişler güzelim

Soğukta karda çiçek verensin

Nice gönüllerden sevgi derensin

Hep Allah'ı zikredersin umutla

Bir damla su, bir parça güneşe

Kış gününde bütün kalplere neşe

Sen güz gülüsün çok güzelsin

Bülbülün yok sana şarkı okuyan

Amma ne çok gönül var seni duyan

Sen tomurcuk ver umutsuzlara

Umutla bakmasını öğrensin yarınlara

Sen güz gülüsün gönül bahçemde

Derlemeye korktuğum tomurcuk