Güz Vakti

Solan yapraklar gibi döktün beni 

Sensiz avluda kaldı sonbaharım 

Rüzgar adını fısıldar her gece 

Yarım kalan bir şarkı dudağımda 

Gittin duvarlar konuştu yerime 

Saat sustu akreple yelkovan kırık 

Penceremde bir kuş ağlar usulca 

Gölgen düşer boş Kalan koltuğa 

Ne yana baksam hüzünlü bir resim 

Eski mektuplar sararmış solgun 

Yüreğimde kapanmayan bir mevsim 

Sensiz her sabah ayaz her yol uzun 

Bir gün dönersin diye beklerim hala 

Kapı çalmaz umutlarım uykusuz 

Geceler boyu sayarım yıldızları 

Eksilir gökyüzünden bir umut