Güz Vakti

Solan yapraklar gibi döktün beni

Sensiz avluda kaldı sonbaharım

Rüzgar adını fısıldar her gece

Yarım kalan bir şarkı dudağımda

Gittin duvarlar konuştu yerime

Saat sustu akreple yelkovan kırık

Penceremde bir kuş ağlar usulca

Gölgen düşer boş Kalan koltuğa

Ne yana baksam hüzünlü bir resim

Eski mektuplar sararmış solgun

Yüreğimde kapanmayan bir mevsim

Sensiz her sabah ayaz her yol uzun

Bir gün dönersin diye beklerim hala

Kapı çalmaz umutlarım uykusuz

Geceler boyu sayarım yıldızları

Eksilir gökyüzünden bir umut