Güzeldin

Güzeldin..

Alaca karanlık süsü kaşların

Ceylan güzeli gözlerin

Gülümsedikçe güzelleşen yüzün vardı.

Güzeldin..

Aç gözlerde

İsterik bedenlerde

İçince kanılın alacak bir yudum su

Yenilince doyulacak bir kaşık bal

Olduğunu biliyordun...!

Oysa sen..

İçi linince çağlayan bir nehir olmak

Sevildikçe güzelleşmek

Okşandıkça şımarmak.

Yüreğine kıpırtı düşürecek

Ceylan güzeli gözlerine düşecek

O gizemli gülümseyişi arıyordun...

Güzeldin..

Sevilmek...

Sevmek...

Bir sevecen bakışın esrarında

Hülyalara dalmak

Eli değdiğinde eline

Ateşler içinde yanmak

Saçlarını avuçlayan ele tutunmak

Şarkı olup söylenmek

Şiir olup yazılmak

Sevince insan nasıl olursa?

İşte öyle olmak istiyordun...

Var mıydı?

Ola bilirimiydi?

Aniden,

Günün bir vakti saatinde

Otların arasından sızan su misali sessizce

Sözcük sözcük

Şiir şiir

Düşlerine, hülyalarına

Karınca adımlarıyla

Gül dikeni acılarına ortak

Kirpiklerinin gerisinde

Uykularına giren, düşlerinde olan

Gözyaşlarını gözyaşlarıyla okşayan

Kanında, iliklerinde

Dolaştığını bildiğin

Yüreğe düşmek

Onun içinde dolaşmak

Onu sahiplenmek istiyordun...

Güzeldin..

Otuzlu yaşlarını baharındaydın

Yıllar yılı aşklar yaşadın

Senin için kavgalar edildi

Senin için kadehler kırıldı

Ama sen..

Sadece sevildin...

Sevmek nedir?

Nasıl bir şeydir?

Bilmeden yaşadın...