Güzide
"bak yine özledim seni"
sahaflardaydım bugün
eski kitaplara dokundum
eski hikâyelere
kadim bilgilere
büyümüş gözlerle seyranlık ettim.
kedileri sevdim
tüyler yapıştı
A pilesine eteğimin
-eskilikli dolabımın paslı kedisiydi
demode eteklerim
sever miydin beni öyle hiç bilemedim
ve dönen fermuarını
tekrar tekrar düzelttim yine.
seninle dolaştığımız yerlere
göz gölgemi bıraktım
melekmişim gibi bi tüy bir de
-yavaşça omzuma düşmüş
bir serçe kanadından
hissetmedim bile
hani en çok gittiğimiz bir yer vardı
ikimizin de gaipten şiirler duyduğu
çimlerin intiharına tanık olduğumuz eski tren yolu
gramofon olan vitrininde bir antikacı
tozsuz
dar sokaklarıyla
dönence şarkısını mırıldandığımız Barış abiden
belediye banklarında soluklandığımız o yer
o serde can olduğu vakitlerimizin
imzasız teklifler mahali
katli vacip bir şahsiyet gibi
yattım raylara bugün
kapanmış intihara da
gözyaşına da
ters çevrilmiş görünmeyen bir tabelayla
anılarımı koşulsuz saldım ortalığa
öyle bir geçti ki zaman
hayat öyle bir ucuz ki bana
seninle paylaştığım simitte kaldı iştahım
olmasa da olur dediğim yanında
sıcak çayla
yokluğun
uçurtması olmayan
bir çocuk yüzü kadar gölgeli
ve
kâğıttan gemilerin erimesi kadar gerçek
nereye adım atsam
sınır dışı edilmiş bir kafa taşıdığım
hem deli
hep meczup bir akıl cebimde
İstanbul bilmedi beni senden sonra
bak yine özledim seni...bb