Hâb-ı Hayâl

Ben mi yoruldum,

Sen mi tıkandın bu aşkın yokuşlarında.

Dem mi vurdu kader, ağaran saçlarına.

Yıkılası dünyada seninle bir başıma

Kala kaldım ey yar, zülüflerin avuçlarımda.

Neden mi dur diyemedim giderken sana,

Bakarak ağlamak yok ki damarımızda.

Şimdi sen bana söv, say bir de azarla!

Varamam arkadaş senin o dik yokuşlarına...

Diyeceğim o dur,  o'ndan gayrısı yalan

O'ndan geriye de sayılmıyor inan!

Ağzımda tüy bitti, damatlık provaları yalan.

Sen şimdi imzalık resimlere dayan.

Sırtımda kalmadı dayanacak derman,

Ah cancağızım bu yolun sonu da hüsran...