Hadi Bana Biraz Umut Ver

Hadi bana biraz umut ver

Borç olsun, öderim elbet

Öyle ya mutluluk dediğin bu kadar uzak değil

Bırak dilimden yakınmayı

Sözlerim acı veriyorsa dinlemek yetmiyor

Düşüncesizce işliyor demektir kulakların

Pas tutmuş duyguların hüzün kokuyor, anlasana

Ne dinliyorsun adam gibi

Nede söylüyorsun insan gibi

Ben konuşunca kestirip atıyorsun

Sen konuşunca kanun gibi, üstüme koyuyorsun sözleri

Her zaman her koşulda haklısın

Haksız kaldığında bahaneler kitabısın

Ne şiirden anlıyorsun nede bir şarkıda duygulanıyorsun

Varsa yoksa iyi yaşamak

Yaşamakta sana göre belli bir maliyet hesabı oluyor

Sana göre hayat

Felsefi düşüncelerden uzak

Ekonomik fonksiyonlarda çırpınmak gibi sanki

Oysaki hayatın dört işlemi yok

Bir kere çıkarsa karşına şu hain felek

Sıfırın gölgesinde kaybolursun anla

Bir demene izin vermez

İkiletmeden alır umudunu elinden

Çarparak uzatır acılarını

Sevdiklerin bir bir bölünür

Asal sayılardan farksız kalırsın

Maliyetini hesaplayamadığın bedeller yakana yapışır

Sonra ne yaparsan boş

Düşüncelerin eylemsiz kalır

Yitip giden düşlerinin karanlığında

Kendini mum ışığına inanırken bulursun

Ama bir yolu daha var

Henüz yolun başındayken

Adımlarını sonlandırmadan bir adım şansın daha

Ya açarsın gönlünün kapısını

Ya da kapalı odalar ardında göz yaşlarında boğulursun

Ya derviş olmadan bağlarsın gönlünü insana

Ya da insansız caddelerde volta vurursun

Ya sözlerin kadar içten gelir duyguların

Ya da duygusuz bir eşek olursun

Eşek deyip gemce o bile sırtında taşır yüreğini

Ama anırmak sana yakışmaz bilesin insanoğlu

Öz yaşayasın, çok okuyasın

Duyduğun kadar dilsiz kalasın

Gördüğün kadar kör olasın

Okuduğun kadar fikir sahibi olasın

İnsan olduğun kadar kaburganı dik taşıyasın