Hadi Git...

Dağ kırdım gölgeme

Kıyısından süzülen daldı içime

Yaktım tektir gece diye

Seksen dört odada toplandı alnım kedere

Merdivene dayanan sin/e tanımaz bünye

Hangi mabede değse toprak

Her düşen ölü

İçimde kıblesinin dini devri/k/saadet

Aşk diye bildiğim işaret

-suç ve günah-

Kutsanmış kuyuda

Huzur gizli

Bahçe

Virane

Yeryüzüne düştüğü gün yazılmış

-masal-bahane-

Ellerinde kalsın tutuklu

Dua tutsak af

Hiçbir şeye değmez

-dokun/ma/sak-

/ Gül dedim

-O bedii cihanda bilindiği gibi

Bülbül dedim

-O bir bedevi sesinin renginden belli

Dedin oldu bednam şiirdi ülkesi

Çehresi harap hayli ağlamaklı sevda kuşanır kaldı levhası

Şairdir dedi bildiğin

- kanatlı akrep-

Memleketi olmaz hicret onda minnet /

Hep kul köle

Tozlara emanet

-sandık-

Yüreğimiz çapulcu ilk güne kitli vicdan

Usul usul zehri hikâye eder düşlerine

Çıkılmış

Kapılara yüz dönük

El-etek eğilen ayrık

Yenisiyle yorgun kapanır hicrandır yarası

İz ve döngü

Tekrarlarında

-bilerek yanılgı-

Gün dönünce güneşe bakan

Zamana uzak fırtına güveni

-Hissetmek-

Kuyu derin atılan taşa değer

Hiçi görür

Akıbeti firari ruhu huşu bilir

-eren- esra/rı-

Kokusuz suyu mis diye içer garip

Bir yanında kül olsa bir yanında tutuşur

-omurgası dikilen acı-

Dağlanır aklında sancı

Artık burada ürpertisin

Sezdiğin kadar uzaklara

Git...