Hadise

Kendi cümlelelerimle konuşmayı öğretti bir sevdam, söz verdim;

Şiir şair bilmem.

Hem kendisi devriktir hayatın,

düzlemi sevmem.

Küçüktüm,

Ne salık verdiyse babam doğru belledim. Bellerim gene.

Bir koltukta iki karpuz olmaz dediydi.

Emirdir.

Denemedim bile o günden beri,

Erimez demirdir.

Ellerin ateşten sıcak,

Gözlerin kılıçtan keskin.

Sözün bir hız.

Usta görünen acemi hırsız

Senden yana tereddüt yok.

Bülbüle akıl verenlerdendik

Gülü güldürenlerden.

Nasıl eskidiysek birden

Acizledik

Bu düşkün ayaklarla tutamayız

dünyayı.

Tanrı esirgesin bizden.

O serüvenleri sormasınlar

İçinde hiç şeyimiz kaldı.

Kahraman haykırışlardan kısık sesler,

Kıpkızıl ütopyalardan

Koyun koyuna, serin seherler.

Bereket, hava soğuk

Sokulsak garipsemezler.

Hasılı,

Yokluğu varlığından iyi şeyler var

Ölüm gibi

İşte bu, onun gibi.

Başka bir yerde varmış gibi yok olsak

Unutmasan beni.

Zaten bir anı,

Bir hadiseden daha iyi değil mi?