Hainsin Ölüm

Bir başka hüzün saçar ölüm

Kendi yalnızlığından bitap düşmüş geceye..,

Apansız takıverir hain çelmesini,

Henüz yeşermeye yüz tutmuş, mis kokulu baharlara...

Acımasızdır işte ölüm

Yoktur başka bir yüzü...

Hıçkırık olur akar durmadan

İçindeki ince sızı

Ahlara sığmaya çalışır usanmadan

Yüreğinin dinmeyen acısı...

Sinsisin işte ölüm

Yok, senin başka bir yüzün...

Pusu kurmuşsun ayrılıklara bihaber

Ne gözler görür, ne kulaklar dinler

Çektiği azabı bir ten duyar

Çırpınışlar yetersizdir, figanlar çaresiz

Hainsin işte ölüm

Yok, senin başka bir yüzün...

Sen ancak ağıtlarda can bulur,

Kara toprakla sıvanırsın...

Soğuksun işte ölüm, buz gibi

Yok, senin başka bir yüzün...

Ah! Ölüm,

Senide, henüz annesiz bıraktığın masum öksüzün

Anne diyen haykırışlarında öldüren ben olsaydım...